Gepost op

Wie de fuck is Hans Breuker?!

Ik heb zoveel leuke pr plannen. Ik kan niet wachten om daar mee te beginnen. Het schrijven van dit verhaal, deze serie, dit karakter, is het het leukste dat ik ooit heb gedaan. Je moet genieten van het proces, wat ik doe -van tijd tot tijd 😉 – maar ik kan niet wachten tot ik Mack Dime de wereld in kan blazen.

Naarmate ik schrijf visualiseer ik dat ik geïnterviewd wordt bij DWDD door het bizarre succes van Mack Dime. Of mijn verhaal en mezelf pitch bij Top Notch (mijn eerste keuze qua uitgever), dan moet je wel met een goed verhaal komen. En dat begint bij jezelf. Want wie de fuck is Hans Breuker?!

Mijn moeder is de vrede-zelf, volledig anti geweld. Ik mocht nooit speelgoedgeweren hebben. Driemaal raden waar je dan naar gaat verlangen? Geboren in de eighties, was ik een echte G.I. Joe freak. De tekenfilm, de action-figures. Gecombineerd met mijn fantasie kon ik uren spelen. Met Lego ook, maar dat heeft niets toe te voegen aan dit verhaal (‘waarom schrijf je het dan dude? Verspil m’n tijd niet!’ sorry..).

Ook He-Man natuurlijk en later X-men, Spiderman, Superman, Batman, alles wat eindigt op man als ik ’t zo eens bekijk.
In de auto op vakantie deelde mijn moeder cadeautjes uit aan de kleine Hans Breuker en mijn twee zusjes. Ik kreeg dan in cellofaan verpakte dikke zomeredities van bijvoorbeeld de Hulk. Dat gevoel kan ik me zo goed herinneren. Alsof God zelf naar beneden was afgedaald en mij persoonlijk zegende. Zo goed was dat gevoel man.
Voor die tijd las ik (ook door mijn moeder) elke strip die maar in de bibliotheek te vinden was. Zij is ook een echte lezer.  Ik upgrade naar avonturenboeken, Arendsoog, dat soort dingen. Supertof. Ik zat altijd helemaal in die verhalen.

Later werd ik geïnteresseerd in literatuur, die interesse is er nog steeds maar in mindere mate. Ik heb er (nu) het geduld niet voor. Mijn voorkeur gaat uit naar entertainende actievolle verhalen.

Ik denk dat ik rond mijn twaalfde en tv op mijn kamer kreeg. Wat een vrijheid. Het A-team was toen mijn favoriet en daarna Miami Vice. Blies me helemaal weg. Die spanning, het drama, de vrouwen, auto’s  en de coolness van Sonny en Tubs. Man, man dat was (en is nog steeds) helemaal in mijn straatje.

Miami vice, mijn grote inspiratiebron. Ik was zo onder de indruk van die gasten, veel cooler heb ik ze later niet mee gezien

Die spanning (en vrouwen) wilde ik ook! Mijn creativiteit ging van papier naar bakstenen en metro’s (genoeg spanning daar). Maar daarna verdween mijn creativiteit wat naar de achtergrond tot ik ging werken. Toen leerde ik mezelf photoshop en ging aan de slag bij een reclamebureau eerst als creatief en daarna als account. Waarna ik een eigen bedrijf startte in de toilettenbranche… Huh?! Juist. Een andere keer daar meer over.

Nu, dik een jaar later na de verkoop van mijn bedrijf zit ik op mijn plek, daar moest ik wel diep voor graven. Ik schrijf een modern, pulp fiction, actiedetective, bad ass boek. Met in de hoofdrol een grote slimme kerel die Sonny, Tubs, Hannibal, Face, BA Barackus en het hele fucking G.I. Joe team in één is. Ik maak nu wat ik al zolang tof vind, gemengd met mijn ervaringen in zaken en ‘wilde jaren’.

Dus wie de fuck ik ben? Een schrijver van entertainende verhalen vol actie, vrouwen en humor. En mijn doel is een internationale best seller serie te schrijven die verfilmd wordt in Hollywood.  BAM.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *