Bizar, vreemd, bevrijdend en de Twitter top 5

Begin december kwam ik via een ander boek dat ik schreef bij het hoofdfiguur waar ik al zo lang op wachtte: Mack Dime. Een self made man, rijk, slim, groot en vreselijk bijdehand. Een moderne versie van de vroegere privé detective die de hard boiled pulp fictie belichaamde. In een razernij ramde ik de eerste versie eruit. Eindelijk! Een volledig verhaal geschreven, daarna zette ik het boek op mijn e-reader en las ik mijn eigen verhaal. Soms tandenknarsend maar meestal met een glimlach op mijn gezicht en een hand kloppend op mijn schouder. Nu dient er een volgende fase aan. Bizar, vreemd en bevrijdend.

Wie weet of er een markt is voor dit soort boeken, want het is een one-of-a-kind.

Na het lezen heb ik het geredigeerd, wat nog een behoorlijk klus is kan ik je vertellen. En 13 maart was ik klaar. KLAAR! Omdat ik niet veel lezers in mijn eigen omgeving heb, heb ik zowat alle boekenloggers benaderd. Nee heb je… Gelukkig zijn er een aantal die het manuscript graag wilde proeflezen! Blij met die mensen joh, niet te geloven. Nu nog wel tenminste, wacht maar tot ik de feedback krijg. Ben benieuwd hoe lang ik daar ziek van zal zijn. Kritiek ontvangen is niet mijn sterkste punt.

Wat me opviel in boekblogland was het aantal mannen versus vrouwen. De boekenloggers met piemel zijn op één hand te tellen. Hopelijk is dat niet een teken aan de wand. Ik denk namelijk dat mijn lezer man is… Ach ja, wie zal het zeggen.

Wil jij ook het manuscript beoordelen en lezen, mail me op hans.breuker@hotmail.com.


Hieronder de vijf meest gelezen getwitterde fragmenten:

Volg me op Twitter voor de coolste Mack Dime fragmenten.

5. Het lijstje mensen dat hij moest bellen voor openstaande rekeningen was langer dan zijn fucketlist’ 

4 . ‘Vijf hijgende kerels verantwoordelijk voor honderden begrafenissen, op 3 vierkante meter. luisterend naar de liftmuziek van Celine Dion.’

3 .’Het was die bitch zeker.’ Als je het over vrouwelijk intuïtie had kon er bij Wikipedia een jpegje van Sheila bij.’

2. ‘Raak me nog één keer aan en het is je laatste beweging.’ ‘Oe baby. Het zou het waard zijn.’

1. ‘Ze was gezegend door moeder natuur. Of vader plastisch chirurg. Het was Mack om het even.’

Instagram, facebook, Twitter, Youtube vlog, Blog, MailChimp. I’m on everything.

Social media persoonlijkheid.

Dat Social media ding is wennen voor iemand uit de eighties, man. Veel mensen zijn nu eenmaal best saai. En met Saai bedoel ik dan: gewoon, normaal, standaard. En vooral niet vergeten: humorloos! Gasten in Jack en Jones spijkerbroek met oude nikes en een duffe trui of overhemd die er hetzelfde uitzagen als toen ze studeerde. En chicks die altijd alleen maar over werk en/of kinderen praten. Liever een mening waar ik het niet mee eens ben dan meningloos. Maarja. Alsof mijn leven alleen maar rock n roll is… Niet dus haha!

Check instagram hier

Maar goed. Sta je dan. Met je mening. En je schrijfambities. Als schrijver heb je je werk. (check hier de korte samenvatting van het boek in wording: Mack Dime: het verraad van Lady Charlemene) Maar wat bijna (let op: ik zeg bijna…) belangrijker is, is de promotie.
Ik heb in de reclame gewerkt en een eigen bedrijf gehad en niemand durfde de acties te doen die ik voorstelde. ‘Past niet bij het merk.’ Of: ‘te gewaagd’ of ‘wat als mensen er aanstoot aan nemen.’ En daarom is bijna alle reclame nu van die middle of the road bullshit omdat niemand iets durft! En als iemand wel een keer iets durft, zoals bijvoorbeeld de gasten van Suit Supply of Sapph is het tof en spannend. Wordt er over gepraat. En dat wil je als merk/ dienst toch?!

Tweet. Tweet.

Dus nu ik (eindelijk) heb uitgevonden wat ik leuk vind en waar mijn talenten liggen moet ik er zelf aan geloven.Kop boven het maaiveld. Aan de ene kant supervet want ik ben de enige die de grens aangeeft. Aan de andere kant is er ook altijd een suf stemmetje die zegt: ja maar wat als, miep miep mauw mauw. Dus stapje voor stapje word ik bijdehanter en doe ik de dingen die ik een andere schrijver zou aanraden, ik zit op bijna alle Social Media: Instagram, Facebook, Twitter, Youtube, Blog, Vlog, MailChimp. En elke dag leer ik en durf ik meer. (Waar gaat het heen?!) Ik er ook nog eens een flinke dot energie van. Gelukkig had ik al een goed gevormd ego maar kan een uitvergroting geen kwaad.

Book my face

Waar ik achter kom is dat mensen gewoon graag een ander mens volgen (joh) en dat is wennen. Want natuurlijk gaan er kennissen en vreemde mij een vette aanstellerige pannenkoek vinden. En als je normaal doet is dat niet zo. Maar ja. Gelukkig heb ik een redelijke I don’t give a fuck attitude, dus let’s do this!

Check m’n vlogs!

Hieronder de lijst van social media waar je me kunt volgen en deze shizzle kan je waar van me verwachten:

www.hansbreuker.nl. Dit blog en een verzamelplek van alle media.
twitter: fragmenten en zinnen uit het boek en random geouwehoer
instagram: persoonlijke filmpjes en foto’s. En vooral de filmpjes zijn redelijk random, niet over nagedacht en onge-edit.
facebook: een verwijzing naar de fragmenten en zinnen uit het boek en de vlogs en de blogs
Blog: iets meer overdachte stukjes (zoals deze dus.)
Vlog: updates over mijn werk en een inzage in mijn leven. Ruw ge-edit
Mailchimp: e-mails waar ik nog niet echt mee bezig ben omdat ik nog weinig aanmeldingen heb. Ik denk dat het iets gaat worden in de trant van een soort maandelijkse update/ nieuwsbrief. Meld je aan, rechtsboven.

Zie je overal!

PS! De ‘I’m on everything’ is een quote van Eminem en Royce Da 59.

Check de muziek:

Redigeren! Eerste ervaringen en 7 tips voor newbies

Ok, dat was bitterzoet. Het redigeren… Ik dacht herhaaldelijk bij mezelf: ‘heb ik dat echt geschreven?’ Wisselend positief en negatief. Best lastig om het te lezen en niet meteen het te herschrijven. Maar ik heb me ingehouden en heb een kwart van m’n boek gelezen en vijf pagina’s aantekeningen gemaakt.

Tuurlijk, als ik het nu zou publiceren? Bestseller. Easy. Maar toch, her en der kan het best ietsje beter 😉

Bijvoorbeeld:

  1. Zou het handig zijn om het in één tijdsvorm te doen. En niet twee 😉
  2. Zou het misschien goed zijn als mensen die dood zijn niet opeens een paar hoofdstukken doodleuk (inderdaad grappig bedoelt) op komen dagen
  3. Zou één naam bij de hoofdpersonage ook een prima plan zijn
  4. Zou niet iedereen hoeven roken om stoer over te komen
  5. Hoef ik niet twintig keer te benadrukken hoe groot Mack Dime is (of: enorm, groot, reusachtig, breedgeschouderd, 125 kilo spier, boomlang, etc. het is geen 50 shares of grey. Dude?!)
  6. Zouden niet twee personages dezelfde naam hoeven te hebben
  7. Hoeven sex scènes niet door te slaan (what’s up with me?, seriously)

Maar sommige scènes en zinnen zijn te gek. (Hey, ik heb het zelf geschreven dus mag ik het alsjeblieft ook te gek vinden 🙂 )

Eentje deelde ik al via Twitter:

‘Als je geraakt wordt door de kogel van een Desert Eagle zal een verbandje niet helpen. Eerder een prothese.’ #zinvandedag #mackdime

En in het verlengde daarvan:

Zo snel als hij kon rende Mack gebukt richting het bosje. Hij ziet door de regen ademwolkjes boven de bosjes uitkomen op hetzelfde ritme als gejammer in een Noors klinkende taal. De hoek omgekomen ziet hij een blanke Noorman op de grond zitten die met zijn hand zijn rechterpols vast waar ooit een hand boven had gezeten. Nu was het een gehavende vleescactus van bloed, bot en vlees. Een deel van zijn vingers en handpalm was door de impact van de 300 gram zware GDHP kogel weggeblazen. De Desert Eagle heeft een trefenergie van 2200 Joules en reist met 470 meter per seconde door de lucht, dat is omgerekend 1692 kilometer per uur. Bukken is dan zinloos.

Morgen en vanavond lees ik verder en zal ik vast her en der mijn ogen uitprikken en mezelf schouderklopjes geven. M’n vrouw trots een stuk voorlezen of een zin twitteren.