Gepost op

Nat onder de oksels

Weer een mailtje: Re: proeflezing Mack Dime. Mijn hart gaat sneller kloppen, nat in de oksels, zweetparels achter de oren. God zij gedankt voor mijn lieve vrouw: ‘zal ik het anders eerst lezen…’

‘Wat een verschrikkelijk goed idee,’ met een bibberend handje overhandig ik mijn iphone.

‘Nou het mailtje is heel aardig.’

‘Aardig, o nee!’

‘Wacht nou even man. Zenuwenpees.’

Nagelbijtend zit ik naast haar. Als Sherlock Holmes bestudeer ik haar gezicht. Wat betekende dat trekje om haar mond? O, niks. Gewoon jeuk.

‘Nou, wel goed hoor.’ Een lange stilte.

Ze doet het er om! Ik zweer het je.

‘Wat wel goed?!’

‘Nou best positief. Hij zegt dat je moet nadenken over wie je doelgroep is. Veranderen en het ook voor vrouwen toegankelijk maken, die kopen immers boeken. Of schrijven voor niet-lezende-kitscherige mannen. ‘

‘Shit. Spijker op z’n kop man.’

 

Een proeflezing van je manuscript aan totaal vreemden vereist moed, het lezen van de beoordelingen vereist een mij onbekend incasseringsvermogen. Een afgrijselijke mengeling van sensaties. Het mooie is wel dat het me dus zo aangrijpt dat ik niet anders kan concluderen dan dat dit schrijven veel voor me betekent. Ambivalentie heb ik namelijk zo ongeveer uitgevonden, maar dit. Pffff. Intense shit.

 

Vrouwen vinden het ook he-le-maal niks die Mack Dime, althans tot nu toe. Mooi zo. Er zijn genoeg boeken voor vrouwen. Deurtje verder dan maar. Ik heb besloten mijn ‘kitscherige-actie-mannen’ volledig te omarmen. Zal vast een volslagen domme move zijn. Maar ach, daar heb ik toch al patent op. Beetje dwarsliggen is mij niet vreemd. Daarnaast, mannen gaan toch ook op vakantie? Kopen GIJP, of KIEFT, die zijn niet elk jaar beschikbaar. Blijkbaar zijn er niet veel entertainende puur voor ontspanning, fictie boeken voor mannen. Ik ken ze tenminste niet. Hopelijk is Mack Dime interessant genoeg. Daar moet ik echt nog wel aan werken. Snob als ik ben, denk ik dat ik meteen een rete-goed boek heb geschreven waar iedereen lyrisch over is en de uigeverijen over elkaar heen buitelen om mij het contract van de eeuw te geven. Maar helaas. Kont-in-stoel-tijd. Typen, lezen en typen gaat het worden.

 

We zullen zien of het briljant is om me te richten op actie-film-liefhebbers of dat het in mijn rijtje domme ideeën gezet kan worden 🙂 Kan niet wachten om het resultaat over een paar te zien en dan dit blogje citeren en zeggen. ‘Zie je wel? Ik ben briljant. ‘ Of… ‘Ik heb gegokt en verloren.’

Het eerste natuurlijk kom op nou!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *