Redactie commentaar. Au, au, au

Ik schreef; ‘Geweldige redacteur gezocht voor te gek boek, brand mijn verhaal maar af en ik herschrijf een prachtboek als de fenix die uit de as verschijnt.’ Anderhalve week ben ik nog steeds aan het bijkomen van de reactie van de redacteur anderhalve week geleden. Mack Dime, het verraad van Lady Charlamene is inmiddels door bijna 30 proeflezers beoordeeld maar dat duurde natuurlijk best even, in de tussentijd schreef ik een Mack Dime, de baron van de balkan en dat laatste verhaal werd in 1 dag gelezen en beoordeeld.

Kritiek krijgen is voor niemand makkelijk, zeker niet voor iemand die vol van zichzelf is als ik. Dan is het lekker als iemand zonder aanzien des persoons naar je boek kijkt en precies een sissend hete soldeerpen in een open wond ronddraait. En daar moet je dan blij mee zijn, en ergens ben ik dat ook. Maar het is ‘even slikken en weer doorgaan’ (wie hoort hier ook Marco Borsato).

Ik leer nog steeds heel veel over schrijven, bijvoorbeeld structuur, dialogen, spanningsbogen en diepte zoeken in karakters. Vooral dat laatste vind ik lastig. Op advies van mijn redacteur schrijf ik de geschiedenis van Mack Dime, ik zie hem helder voor me, maar de lezer natuurlijk niet.

Qua productie lig ik lekker op schema, ik schrijf bijna elke dag en pomp er een frequente woordenstroom uit. Al moet ik zeggen dat er zaken spelen; een nieuw bedrijf en een dagelijkse cartoon die mijn tijdschema in de war schoppen. Dan zit er maar één ding op en dat is harder werken, beter met mijn tijd omgaan en ook meer uurtjes. Ach, het is me de internationale bestseller waard  😉 Mijn idee om een kort boek gratis weg te geven maakt het helemaal interessante omdat je met twee verhalen tegelijk bezig bent. Ik ben nu aan de derde versie bezig van Mack Dime,het verraad van lady Charlemene, en daarna begin ik met het herschrijven van Mack Dime, de baron van de balkan.

Er zijn genoeg positieve reacties om door te gaan en ik moet zeggen dat het me intellectueel ook mega bevredigd om bezig te zijn om een verhaal zo goed mogelijk te maken. Het duurt nog wel even voordat het uitkomt denk ik. Dus dat is ergens wel jammer, maar ik werk er hard aan en ga zo snel mogelijk zonder kwalitatief teveel te hoeven compromiseren (is geen woord week, sue me).

En nu weer aan het schrijven, aju.

 

Nat onder de oksels

Weer een mailtje: Re: proeflezing Mack Dime. Mijn hart gaat sneller kloppen, nat in de oksels, zweetparels achter de oren. God zij gedankt voor mijn lieve vrouw: ‘zal ik het anders eerst lezen…’

‘Wat een verschrikkelijk goed idee,’ met een bibberend handje overhandig ik mijn iphone.

‘Nou het mailtje is heel aardig.’

‘Aardig, o nee!’

‘Wacht nou even man. Zenuwenpees.’

Nagelbijtend zit ik naast haar. Als Sherlock Holmes bestudeer ik haar gezicht. Wat betekende dat trekje om haar mond? O, niks. Gewoon jeuk.

‘Nou, wel goed hoor.’ Een lange stilte.

Ze doet het er om! Ik zweer het je.

‘Wat wel goed?!’

‘Nou best positief. Hij zegt dat je moet nadenken over wie je doelgroep is. Veranderen en het ook voor vrouwen toegankelijk maken, die kopen immers boeken. Of schrijven voor niet-lezende-kitscherige mannen. ‘

‘Shit. Spijker op z’n kop man.’

 

Een proeflezing van je manuscript aan totaal vreemden vereist moed, het lezen van de beoordelingen vereist een mij onbekend incasseringsvermogen. Een afgrijselijke mengeling van sensaties. Het mooie is wel dat het me dus zo aangrijpt dat ik niet anders kan concluderen dan dat dit schrijven veel voor me betekent. Ambivalentie heb ik namelijk zo ongeveer uitgevonden, maar dit. Pffff. Intense shit.

 

Vrouwen vinden het ook he-le-maal niks die Mack Dime, althans tot nu toe. Mooi zo. Er zijn genoeg boeken voor vrouwen. Deurtje verder dan maar. Ik heb besloten mijn ‘kitscherige-actie-mannen’ volledig te omarmen. Zal vast een volslagen domme move zijn. Maar ach, daar heb ik toch al patent op. Beetje dwarsliggen is mij niet vreemd. Daarnaast, mannen gaan toch ook op vakantie? Kopen GIJP, of KIEFT, die zijn niet elk jaar beschikbaar. Blijkbaar zijn er niet veel entertainende puur voor ontspanning, fictie boeken voor mannen. Ik ken ze tenminste niet. Hopelijk is Mack Dime interessant genoeg. Daar moet ik echt nog wel aan werken. Snob als ik ben, denk ik dat ik meteen een rete-goed boek heb geschreven waar iedereen lyrisch over is en de uigeverijen over elkaar heen buitelen om mij het contract van de eeuw te geven. Maar helaas. Kont-in-stoel-tijd. Typen, lezen en typen gaat het worden.

 

We zullen zien of het briljant is om me te richten op actie-film-liefhebbers of dat het in mijn rijtje domme ideeën gezet kan worden 🙂 Kan niet wachten om het resultaat over een paar te zien en dan dit blogje citeren en zeggen. ‘Zie je wel? Ik ben briljant. ‘ Of… ‘Ik heb gegokt en verloren.’

Het eerste natuurlijk kom op nou!

Redigeren! Eerste ervaringen en 7 tips voor newbies

Ok, dat was bitterzoet. Het redigeren… Ik dacht herhaaldelijk bij mezelf: ‘heb ik dat echt geschreven?’ Wisselend positief en negatief. Best lastig om het te lezen en niet meteen het te herschrijven. Maar ik heb me ingehouden en heb een kwart van m’n boek gelezen en vijf pagina’s aantekeningen gemaakt.

Tuurlijk, als ik het nu zou publiceren? Bestseller. Easy. Maar toch, her en der kan het best ietsje beter 😉

Bijvoorbeeld:

  1. Zou het handig zijn om het in één tijdsvorm te doen. En niet twee 😉
  2. Zou het misschien goed zijn als mensen die dood zijn niet opeens een paar hoofdstukken doodleuk (inderdaad grappig bedoelt) op komen dagen
  3. Zou één naam bij de hoofdpersonage ook een prima plan zijn
  4. Zou niet iedereen hoeven roken om stoer over te komen
  5. Hoef ik niet twintig keer te benadrukken hoe groot Mack Dime is (of: enorm, groot, reusachtig, breedgeschouderd, 125 kilo spier, boomlang, etc. het is geen 50 shares of grey. Dude?!)
  6. Zouden niet twee personages dezelfde naam hoeven te hebben
  7. Hoeven sex scènes niet door te slaan (what’s up with me?, seriously)

Maar sommige scènes en zinnen zijn te gek. (Hey, ik heb het zelf geschreven dus mag ik het alsjeblieft ook te gek vinden 🙂 )

Eentje deelde ik al via Twitter:

‘Als je geraakt wordt door de kogel van een Desert Eagle zal een verbandje niet helpen. Eerder een prothese.’ #zinvandedag #mackdime

En in het verlengde daarvan:

Zo snel als hij kon rende Mack gebukt richting het bosje. Hij ziet door de regen ademwolkjes boven de bosjes uitkomen op hetzelfde ritme als gejammer in een Noors klinkende taal. De hoek omgekomen ziet hij een blanke Noorman op de grond zitten die met zijn hand zijn rechterpols vast waar ooit een hand boven had gezeten. Nu was het een gehavende vleescactus van bloed, bot en vlees. Een deel van zijn vingers en handpalm was door de impact van de 300 gram zware GDHP kogel weggeblazen. De Desert Eagle heeft een trefenergie van 2200 Joules en reist met 470 meter per seconde door de lucht, dat is omgerekend 1692 kilometer per uur. Bukken is dan zinloos.

Morgen en vanavond lees ik verder en zal ik vast her en der mijn ogen uitprikken en mezelf schouderklopjes geven. M’n vrouw trots een stuk voorlezen of een zin twitteren.

Redigeren! Eerste versie van m’n boek is klaar.

Redigeren! Geen idee hoe te beginnen.

De eerste versie van mijn moderne-pulp-fiction-detective actie-thriller is af! Fucking vet. Bizar ook om  die laatste punt te zetten. En nu?

Nu onthul ik natuurlijk de titel van het boek! komt ‘ie:

Mack Dime:

het verraad van Lady Charlamene

Vet hè?! Wil je toch helemaal kapot lezen zo’n boek?

Nu alleen nog ‘even’ herschrijven, laten lezen door kritische mensen, professioneel laten redigeren en (onafhankelijk) publiceren. Eitje 😉

Op de schrijversgroep; Schrijverspunt op LinkedIn heb ik gevraagd wat de beste manier is om te starten met de eerste redactie (If I were to chip a tree down in eight hours, I would spend 4 sharpening the axe.) Volgens mij heb je twee opties. Eerst het verhaal herlezen en aantekeningen maken en gewoon helemaal opnieuw beginnen.

In een Tweetgesprek met @pjotrschrijft, Pjotr Vreeswijk, award winning author, kwam ik tot de conclusie om eerst het verhaal te lezen en dan te redigeren.  Hij stuurt het ook snel naar zijn eerste lezers, en redigeert op gevoel. Ik ben dus ook niet van plan om heel lang te schaven (Gotta keep my foot on the pedal!). Mijn doel is namelijk om VEEL boeken te schrijven. Hoog entertainment gehalte, laag het-beste-proza-van-de-wereld gehalte. Moderne pulp dus.

Op internet vond ik wel wat leuke tips door auteur Patricia Gussin, de highlights:

  1. tip 1: snij veel weg
  2. tip 2: enhance, maak het rijker door middel van de zintuigen te gebruiken, wat ziet, proeft, ruikt, voelt Mack Dime. Die vind ik wel interessant. Ik ga namelijk veel te kort door de bocht vaak. (joh)
  3. tip 3: houd de paragrafen kort
  4. tip 4: vermijd bijvoeglijk naamwoorden (rode auto, gouden kettinkje, rijke schrijver). Lastige tip vinnik, vermijd ook metaforen (ben ik blij mee, gebruik ik niet zo vaak)en vermijd bijwoorden (lastig!)
  5. tip 5: let op stopwoorden (fuck, shit, kut, motherfucker, AK 47, etc.)
  6. tip 6: lees het hardop (te gek!, ga ik doen. Lachen. Ik pak zo de bus)

(Check hier het hele artikel)

PS tip 5; ik schrijf in het Scrivener programma. Klaarblijkelijk kan je daar je meest gebruikte woorden bekijken. Briljant! Bij mij ziet dat er zo uit:

Aan kop gaan ‘de’, ‘een’, ‘en’, ‘het’, ‘hij’, ‘zijn’ en natuurlijk Mack. Ik weet niet of ik daar iets te vrezen heb, maar ik ga er wel op letten!

Aantal woorden en meest gebruikte woorden in Mack Dime: Het verraad van Lady Charlamene

Ik heb net het verhaal op m’n e-reader gezet en ga het boek lezen! Wish me luck.