Powernap

Een powernap. Een vreugd. Althans voor mij. Altijd al geweest. En sinds we twee dochters hebben. Een absolute must. Werken aan het vetste boek ter wereld kan soms vermoeiend zijn. In de boeken van Mack Dime zit veel actie, mooie vrouwen, sex, drugs en humor. En dat moet allemaal uit mijn fantasie komen, achter een computer. Dus halverwege de dag, jaja, dan komt de slaap de hoek omzeilen.

Zo ziet dat er uit:

Toch was dit een slecht voorbeeld. Eigenlijk hoort een powernap niet langer te duren dan een kwartiertje. Je moet vooral GEEN Rapid Eye Movement ondervinden… En als je goed kijkt zie je. Dat gebeurt dus wel. Daarom is dit een slecht voorbeeld. Ik zal binnenkort een beter voorbeeld maken.

Mack Dime: het verhaal

Uitgelichte afbeelding Mack Dime het verraad van Lady Charlamene

Momenteel werk ik aan Mack Dime: het verraad van Lady Charlemene.

Synopsis:

Wanneer zijn oud protegé hem in de val laat lopen moet Mack, high society figuur en eigenaar van Dime Securities, rennen voor de politie, de media en een bende huurlingen. Niemand is meer te vertrouwen. Met behulp van een rogue politie-inspecteur, Arthur Storm, en zijn oude vriend Jerrol, de oud-leider van de Lobi boys gang, schieten ze zich een weg door tientallen vijanden om Macks onschuld te bewijzen.

Mack Dime: het verraad van Lady Charlamene is een modern pulpspektakel vol femme fatales, shady figuren en evil eindbazen. Niet weg te leggen met een garantie van hardop lachen. Mack Dime schittert als übercoole actieheld, groot, slim en meedogenloos.


Achtergond Mack Dime

Mack Dime is een selfmade man. Geboren op Curacao, opgegroeid in de Bijlmer. Ex-militair, ex-huurling bij  DarkWater. Verdient fortuinen met zijn beveiligingsbedrijf dat in 20 jaar tijd het grootste private beveiligingsbedrijf van Europa geworden. Dime Securities voert wereldwijd beveiligingsmissies uit in oorlogsgebieden maar ook persoons-en gebouwbeveiliging door heel Europa. Zijn flamboyante levensstijl en verbroken relatie met Nederlands sweetheart Lotte de Jong maakt hem een dankbaar onderwerp van de roddelpers. Doordat hij midden in het society wereldje zit, zijn grimey verleden en de business waar hij in zit komt hij in bizarre situaties.

Het eerste deel: Het Verraad van Lady Charlamene, leren we Mack en zijn vrienden kennen. Niet alleen zijn meedogenloosheid en strategisch inzicht maar ook zijn menselijke kant. Lady Charlamene was zijn protegé maar verdween jaren geleden. Nu is ze terug en zet ze een val waardoor zijn bedrijf en zijn leven op het spel staan. Hij ontsnapt aan de politie met hulp van zijn trouwe rechterhand Tony. Zijn kantoor wordt bezet genomen door één van zijn mensen en hij kan niemand binnen zijn organisatie meer vertrouwen. Voor hulp moet hij terug naar zijn oude buurt. Met behulp van Jerrol en zijn Lobi boys gang en inspecteur Storm gaan ze op zoek naar zijn laatste aanknopingspunt; de huurling Reint Nauta. Een grote sadistische Fries met een getatoeëerd snorretje en een bolhoed.

Op de vlucht voor een peloton huurlingen en de politie bespeelt Mack de Nederlandse media en beland met zijn vrienden in een apotheose van geweld.


Achtergrond genre

Mack Dime is een moderne Badass, gebaseerd op het ‘film noir‘ genre en de oude pulpdetectives. Mijn doel is om entertainment te schrijven. Verhalen die je niet weg wil leggen, waar je hard om moet lachen en meegesleept wordt in het high society leven met alle speeltjes en dames die daar bij komen kijken. Tikje grof, beetje plat en niet gehinderd door realistisch besef. Entertainment (voor mannen) dus. In een razend tempo gepubliceerd, onafhankelijk of met hulp van een uitgever.

 

Vloggen, social op je smoelwerk

 

Gestart met Vloggen op YouTube, geen: ‘welkom bij mijn eerste vlog’, of: ik als schrijver ben gestart met vloggen.’ Allemaal oninteressant.  Gewoon boejaka filmen die handel en door die zure appel van de schaamte heen. Het is heerlijk rommelig en onprofessioneel. Deal with it. Mijn doel is dat jij denkt: ‘Mejeder, heb je hem weer. Met z’n boeken…’ Alleen dan ben ik blij 🙂

Ook heb ik een Facebook pagina aangemaakt (liken die handel) en zit ik vol op op die Twittershizzle. En ohja, ook deze blogjes op m’n website. Gelukkig vind ik het leuk, anders zou het gekkenwerk zijn. Al moet ik wel zeggen dat ik moet oppassen dat ik mezelf niet in de statistiekjes verlies. Gister 70 bezoekers, vandaag 50, stop de persen! En Snapchat en Instagram verhalen gaan nog komen. Ook denk ik eraan om een facebook pagina (en andere social kanalen) te starten voor het hoofdpersonage Mack Dime. Maar het schrijven zelf is wel de core. Dus ik kijk nog wel.

Vandaag tot de helft van Mack Dime; het verraad van Lady Charlamene gelezen. Om in Trumps termen te blijven: ‘Het wordt het beste boek dat ooit is geschreven.’ Ook al werd me aangeraden om het boek te laten rusten en het dan met frisse ogen te bekijken. Zal best. Maar dat heb ik toch godverdegodver helemaal geen tijd voor! Ik wil dit jaar MINSTENS vier Mack Dime boeken schrijven en publiceren. Liever nog zes! En ik heb nu al zeven pagina’s aan aantekeningen en verbeteringen die ik moet doorvoeren in de eerste helft van het eerste deel van Mack Dime. Dan moet het nog naar proeflezers en dan nog naar een professionele azijnpisser (lees: redigeermeneer/ mevrouw). Duurt toch allemaal veel te lang.

Redigeren! Eerste ervaringen en 7 tips voor newbies

Ok, dat was bitterzoet. Het redigeren… Ik dacht herhaaldelijk bij mezelf: ‘heb ik dat echt geschreven?’ Wisselend positief en negatief. Best lastig om het te lezen en niet meteen het te herschrijven. Maar ik heb me ingehouden en heb een kwart van m’n boek gelezen en vijf pagina’s aantekeningen gemaakt.

Tuurlijk, als ik het nu zou publiceren? Bestseller. Easy. Maar toch, her en der kan het best ietsje beter 😉

Bijvoorbeeld:

  1. Zou het handig zijn om het in één tijdsvorm te doen. En niet twee 😉
  2. Zou het misschien goed zijn als mensen die dood zijn niet opeens een paar hoofdstukken doodleuk (inderdaad grappig bedoelt) op komen dagen
  3. Zou één naam bij de hoofdpersonage ook een prima plan zijn
  4. Zou niet iedereen hoeven roken om stoer over te komen
  5. Hoef ik niet twintig keer te benadrukken hoe groot Mack Dime is (of: enorm, groot, reusachtig, breedgeschouderd, 125 kilo spier, boomlang, etc. het is geen 50 shares of grey. Dude?!)
  6. Zouden niet twee personages dezelfde naam hoeven te hebben
  7. Hoeven sex scènes niet door te slaan (what’s up with me?, seriously)

Maar sommige scènes en zinnen zijn te gek. (Hey, ik heb het zelf geschreven dus mag ik het alsjeblieft ook te gek vinden 🙂 )

Eentje deelde ik al via Twitter:

‘Als je geraakt wordt door de kogel van een Desert Eagle zal een verbandje niet helpen. Eerder een prothese.’ #zinvandedag #mackdime

En in het verlengde daarvan:

Zo snel als hij kon rende Mack gebukt richting het bosje. Hij ziet door de regen ademwolkjes boven de bosjes uitkomen op hetzelfde ritme als gejammer in een Noors klinkende taal. De hoek omgekomen ziet hij een blanke Noorman op de grond zitten die met zijn hand zijn rechterpols vast waar ooit een hand boven had gezeten. Nu was het een gehavende vleescactus van bloed, bot en vlees. Een deel van zijn vingers en handpalm was door de impact van de 300 gram zware GDHP kogel weggeblazen. De Desert Eagle heeft een trefenergie van 2200 Joules en reist met 470 meter per seconde door de lucht, dat is omgerekend 1692 kilometer per uur. Bukken is dan zinloos.

Morgen en vanavond lees ik verder en zal ik vast her en der mijn ogen uitprikken en mezelf schouderklopjes geven. M’n vrouw trots een stuk voorlezen of een zin twitteren.

Redigeren! Eerste versie van m’n boek is klaar.

Redigeren! Geen idee hoe te beginnen.

De eerste versie van mijn moderne-pulp-fiction-detective actie-thriller is af! Fucking vet. Bizar ook om  die laatste punt te zetten. En nu?

Nu onthul ik natuurlijk de titel van het boek! komt ‘ie:

Mack Dime:

het verraad van Lady Charlamene

Vet hè?! Wil je toch helemaal kapot lezen zo’n boek?

Nu alleen nog ‘even’ herschrijven, laten lezen door kritische mensen, professioneel laten redigeren en (onafhankelijk) publiceren. Eitje 😉

Op de schrijversgroep; Schrijverspunt op LinkedIn heb ik gevraagd wat de beste manier is om te starten met de eerste redactie (If I were to chip a tree down in eight hours, I would spend 4 sharpening the axe.) Volgens mij heb je twee opties. Eerst het verhaal herlezen en aantekeningen maken en gewoon helemaal opnieuw beginnen.

In een Tweetgesprek met @pjotrschrijft, Pjotr Vreeswijk, award winning author, kwam ik tot de conclusie om eerst het verhaal te lezen en dan te redigeren.  Hij stuurt het ook snel naar zijn eerste lezers, en redigeert op gevoel. Ik ben dus ook niet van plan om heel lang te schaven (Gotta keep my foot on the pedal!). Mijn doel is namelijk om VEEL boeken te schrijven. Hoog entertainment gehalte, laag het-beste-proza-van-de-wereld gehalte. Moderne pulp dus.

Op internet vond ik wel wat leuke tips door auteur Patricia Gussin, de highlights:

  1. tip 1: snij veel weg
  2. tip 2: enhance, maak het rijker door middel van de zintuigen te gebruiken, wat ziet, proeft, ruikt, voelt Mack Dime. Die vind ik wel interessant. Ik ga namelijk veel te kort door de bocht vaak. (joh)
  3. tip 3: houd de paragrafen kort
  4. tip 4: vermijd bijvoeglijk naamwoorden (rode auto, gouden kettinkje, rijke schrijver). Lastige tip vinnik, vermijd ook metaforen (ben ik blij mee, gebruik ik niet zo vaak)en vermijd bijwoorden (lastig!)
  5. tip 5: let op stopwoorden (fuck, shit, kut, motherfucker, AK 47, etc.)
  6. tip 6: lees het hardop (te gek!, ga ik doen. Lachen. Ik pak zo de bus)

(Check hier het hele artikel)

PS tip 5; ik schrijf in het Scrivener programma. Klaarblijkelijk kan je daar je meest gebruikte woorden bekijken. Briljant! Bij mij ziet dat er zo uit:

Aan kop gaan ‘de’, ‘een’, ‘en’, ‘het’, ‘hij’, ‘zijn’ en natuurlijk Mack. Ik weet niet of ik daar iets te vrezen heb, maar ik ga er wel op letten!

Aantal woorden en meest gebruikte woorden in Mack Dime: Het verraad van Lady Charlamene

Ik heb net het verhaal op m’n e-reader gezet en ga het boek lezen! Wish me luck.

Gary Vaynerchuk, social media en: jawel… Vloggen

Ik volg gary Vaynerchuk al een lange tijd. Zijn Ask Gary V show vond ik te gek. Nu focust hij zich op zijn Daily V show, elke dag ongeveer een half uurtje content. En boeiend ook nog. Vaynerchuk is een rasondernemer. Ik weet niet of we mensen zoals hij in Nederland kennen. Ik ken ze in ieder geval niet. Hoewel het zeker Amerikaans en een tikje over de top kan zijn soms, kan je er veel van leren. En bovendien inspireert hij me enorm. Om te krijgen wat je wil moet je er voor werken. En focking hard ook. Oh ja, hij is ook investeerder en runt een miljoenenbedrijf… Zijn doel is de New York Jets kopen. Hahaha.

Hij heeft het vaak over personal branding. (Warhol was right!)

Gezien ik me nu vooral toeleg op schrijven moet ik daar een strategie voor bedenken. Tijdens het schrijven gaan mijn gedachten er al vaak naar uit. Ongeacht of mijn boek goed genoeg is voor een groot publiek. (Natuurlijk wel! Waarom het anders schrijven!) Moet je wel een groot bereik hebben. Of in ieder geval een paar duizend. Promotie, promotie, promotie. En aangezien ik nu zelf de schrijver ben, ben ik zelf het merk. Creeps me the fuck uit. Blowen ok. Maar ik geloof in video. Trouwens ik niet alleen. Gary V preekt het. Instagram, snapchat, Facebook live. Je bent er op, of je bent uit. Simpel. Zelfs de meest suffe filmpjes krijgen honderden views.

Je zult wel doorhebben. Ik ben me dus geestelijk aan het voorbereiden om te vloggen. Ik heb er al eens mee geëxperimenteerd. Maar Jezus man. Toch, als ik een schrijver (die actie, entertainment boeken schrijft) zou adviseren qua promotie, zou ik hem ook adviseren voluit op social media te gaan, daar zit het publiek. En mensen kijken nu eenmaal graag naar bewegend beeld. Pffff. Gelukkig ben ik superknap en heb ik een sixpack. Dat scheelt.
Gary V heeft iets dat ik in veel mindere mate heb hij zegt; ‘I absolutely don’t give a fuck about what you think of me.’ En hij heeft natuurlijk gelijk, nu het nog ‘even’ doen. Wish me luck and be on the lookout…

Boek voltooien

Vandaag ga ik mijn boek voltooien! Wat er ook gebeurt.

Het verhaal is af. Mack Dime is als winnaar uit de bus gekomen. Dat kan ook niet anders natuurlijk, anders wordt het lastig om een serie te starten. De laatste scenes heb ik al in mijn hoofd. Eindjes bij elkaar knopen. En dan wanneer dat gedaan is. Opnieuw beginnen en lezen! Maar eerst maar ‘even’ een bevredigend eind schrijven. Verhalen genoeg gestart. Dit is het eerste dat ik eindig. Dat was dan ook mijn doel. Lekker als dat binnen bereik is 🙂

And now. The end is near

Ok, niet echt helemaal. Pas het eind van de eerste versie. Ik zat afgelopen vrijdag wat te drinken met een vriend en vertelde hem het hele verhaal. Ik was na een half uur nog niet klaar… Er gebeurt veel in het verhaal. En dat is ongemerkt gegaan eigenlijk.

Nu moet ik gaan nadenken over promotie. En proeflezers. Dan gaan schaven en kritiek nemen en slikken. Al met al is het wel een van de leukste dingen die ik ooit heb gedaan. Al leg ik mezelf wel zware doelstellingen op. De boeken die ik wil schrijven moeten lezen als actiefilms. Mack Dime is mijn hoofdkarakter. De coolste man op de planeet. Je moet gelachen hebben en in spanning hebben gezeten. Onder de indruk zijn van de vindingrijkheid, kracht en tactiek van Mack. Je moet ondergedompeld worden in zijn wereld (dat laatste wil iedere schrijver natuurlijk). Maar het voornaamste is; je moet ge-entertaint zijn.

Boeken voor mannen. Jong en oud, die ontspannen een boek willen lezen en vermaakt willen worden. Niet te complex, niet gebonden aan veel realisme, vol actie en humor over een hoofdfiguur met wie iedereen wel zou willen ruilen. Die dingen doet die je zelf niet durft maar zelf dolgraag zou willen doen. Een echte actie-thriller.

Het verhaal moet niet te lang duren. Geen dikke pil. Dat vind ik zelf niet leuk om te schrijven. En ik geloof dat Mack nog honderden avonturen mee kan maken. Hopelijk bereik ik veel lezers.

Schrijversangst

Het afgelopen jaar heb ik de tijd gehad om te doen wat ik wilde. Aanradertje hoor 🙂 Zeker als je, zoals ik, je creativiteit wil onderzoeken en wil ‘expressen’. Maar niet voor de zwakhartigen. Want als je alles kan dan wat je wilt, waar begin je? Wat wil je nu écht?! Pfoe. Voor mij was het in ieder geval niet gemakkelijk. Begin 2015 ben ik begonnen met schilderen. Te gek.Vind-ik-leuk. Zeker. Maar ik moet ook realistisch zijn, ik heb nooit het idee gehad dat ik daar van zou kunnen leven. Geen schande, weinig kunstenaars kunnen leven van de kunst. En zo kan je meer smoesjes bedenken. Toch voelde het nooit of ik van kunst zou kunnen leven. En tja, ik heb toch twee dochters, een vrouw, Netflix en een hypotheek… En ik denk dat hoewel elk schilderij en opdracht anders is, ik het toch repetitief zou vinden worden. Of zoals Benicio del Toro het zegt in de waanzinnige film over Basquiat: ‘als je beroemd wilt worden met je kunst moet je een stijl ontwikkelen en in die stijl moet je blijven schilderen anders worden mensen boos op je. En dat worden ze trouwens sowieso wel.’

Check ‘m hier voor de liefhebbers. (vanaf minuut 2:55) En check de film sowieso.

Dus geen ambities op het gebied van geld verdienen met kunst. Dat is een beslissing. Ik blijf dingen maken die ik leuk vind, ook leuk als er iets verkocht wordt, maar het main ding is om gewoon creatief bezig te blijven en stukje bij beetje het kunstmerk Hans Breuker opbouwen. Gewoon doorgaan.

Wat dan wel?

Sinds ik me kan herinneren wil ik al schrijven. Niet alleen op muren 😉 Maar verhalen. De hoeveelheid verhalen die ik ben gestart, ideeën die ik heb gehad zijn niet te tellen. Notitie boekjes vol.  Toch ben ik blij dat ik nooit iets gepubliceerd heb. Want ‘vroeger’ wilde ik LITERATUUR maken. Ik studeerde er zelfs kort Nederlands voor. Las veel, maar o jee jongens het is gewoon niks voor mij. Ik ben er nu achter (kostte me maar 15 jaar) dat ik eigenlijk ‘gewoon’ entertainment wil schrijven; actie, sex, humor. Coole shit. Met coole gasten en coole chicks.  Dat is wat ik echt wil. En dat is wat ik dus ook het afgelopen jaar veel heb gedaan. Geschreven.

Maar o my lord. Ik ben niet zo snel bang. Niet om op mijn smoelwerk te gaan, iets op te geven of iets nieuws te beginnen. Toch is dit andere koek, want als je heel lang denkt en zegt dat je schrijver bent maar niks doet of publiceert… Dan ben je het dus niet! En nu. Jawel Schrijversangst. Niet om te schrijven, maar voor kritiek natuurlijk. Nu moet ik aan de bak als het boek af is. Ik moet het manuscript gaan opsturen naar uitgeverijen, agenten. En als zij het niet willen (en die kans is e-fucking-norm) moet ik het zelf gaan uitgeven. Hier gaat m’n hart dus van kloppen. En dat betekent dus dat ik op de goede weg ben. Echte angst. Schrijversangst.

(Oh, en natuurlijk blijf wel gewoon ondernemen)